Wanneer mijn dochter mij zegt hoe ik haar moet opvoeden

Wij hebben een heel open relatie, mijn dochters en ik. Ik sta helemaal achter de principes van natuurlijk en liefdevol opvoeden, van mild leven en van opvoeden zonder straffen en belonen. Mijn dochters zijn niet mijn vrienden, ik ben hun mama en dat blijft hun hele leven zo. Ik ben hun hechtingsfiguur en alles wat ik zeg en doe heeft dus een weerklank in alles wat zij zeggen en doen. Ik behandel hen dan ook als een individu, met een eigen stem, een eigen idee en eigen noden, bijna als een gelijke maar dan aangepast aan hun leeftijd en ontwikkelingsniveau.

Gisteren had ik zo’n ‘bad parenting’ moment. Zo eentje waarin ik alles zei en deed wat ik eigenlijk helemaal niet ok vind, maar het gebeurde toch. Achteraf kon ik mezelf vergeven en maakten we er een mooie ervaring van. Die wil ik graag met jullie delen. Het ging als volgt:

We maakten samen cupcakes. We maakten het deeg, we mixten het. We zouden de vormpjes samen vullen. Nora vroeg of ze het alleen mocht doen. En ik stemde toe. Maar nog voor ze goed en wel begonnen was, begon ik als mama te helikopteren.

“Pas op Nora, zo ga je morsen, hou je lepels recht. Nee niet zo ver, pas je morst op je t-shirt!”

“Nora, kan je nu niet gewoon doen wat ik zeg, luister nu eens, want zo klieder je de keuken helemaal onder.”

“Kom Nora, stop maar, ik doe het zelf wel.”

Wat een activiteit moest zijn die we samen zouden doen, werd er eentje die eindigde in een huilbui. Nora liep boos weg, en ik kon haar geen ongelijk geven. Wat ik de hele tijd voelde terwijl ik zo bezig was, was onmacht in mezelf, ik zag mezelf knoeien en kliederen en kon het niet recht trekken. Ik wist in theorie dat ik haar had moeten laten doen en laten leren dat ze zo zou morsen (net zoals ik mild moet leren zijn voor mezelf in die situaties), en dan zouden we het samen opkuisen. Maar iets in mij maakte van mij een autoritaire mama, en zij reageerde daar perfect normaal op.

Wat daarna gebeurde, is de reden waarom ik helemaal achter die principes van mild en liefdevol opvoeden sta: liefdevol grenzen aangeven, samen een gezin runnen en samen oplossingen zoeken. Ze kwam naar me toe, al wenend, omdat ik haar dat vroeg. “Sorry schat, ik heb helemaal fout gereageerd”. “Ja mama, jij moet mij helpen, niet zo verbeteren. Je moet mij laten proberen en als ik mors kuis ik het wel op!”. Ze had gesproken, en ze had 100% gelijk. Daar kan ik als mama alleen maar van leren.

Daarna gaven we elkaar een knuffel en zijn we gewoon terug opnieuw begonnen, met een schone lei. In ons hoofd dan toch, want onze bakplaat was al lekker vol gekliederd.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.