Wij buigen niet

Veel onder ons hebben half hun leven gevochten om te worden wie ze zijn vandaag. Eén simpel bericht in de media kan dat roer helemaal omgooien. Eén persoon, één misdaad, de handeling van één man, heeft grote implicaties voor het zelfbeeld van miljoenen vrouwen in België.

Laten we beginnen bij het begin. Onze maatschappij. Eentje van separatie. Van wij versus zij. Op alle vlakken. Op alle niveau’s. Of het nu gaat om werknemers, leerlingen, ouders, rassen, geslacht … onze maatschappij is vergiftigd met vooroordelen en hokjesdenken. En dit gif wordt al generaties lang doorgegeven.

"Homo's zijn ziek"
"Zwarten zijn minderwaardig"
"Vrouwen zijn zwakker".

Hoewel we er niet altijd openlijk voor uitkomen, heeft ieder van ons dit ooit in zijn of haar leven geleerd en hebben we er, bewust of onbewust, onze waarden en normen mee gevormd. Hoewel velen onder ons met klem ontkennen dat vrouwen zwakker zijn en zich afzetten tegen dit hokjesdenken, laten we ons toch bewust of onbewust leiden door deze gedachten in ons gedrag.

"Ik wandel maar beter niet alleen in het donker"
"Ik zal maar een gesloten bloesje aandoen"
"Heb ik al wel duidelijk genoeg nee gezegd?".

Hoewel we het niet willen, denken we allemaal soms gedachten die ons aangeleerd zijn, hebben we vooroordelen die voortvloeien uit een geschiedenis van separatie en slavernij, voelen we ons minderwaardig door wat andere mensen zeggen of doen.

"Het is mijn schuld".

Het heeft geen zin te ontkennen dat vrouwen niet veilig (genoeg) zijn in onze maatschappij. Zij die dat durven ontkennen zijn blind voor de erfenis en geschiedenis van onze maatschappij. Er is niet 1 oplossing om deze geschiedenis af te werpen, maar als we allemaal ons best doen, en willen zien wat er echt is, wordt het stap voor stap beter en beter. Word daarom bewust van je bagage die je meedraagt, die je onbewust geërfd hebt van je familie, je peers of je verleden. Word bewust van de gedachten die je onderdrukken en je leven (of delen ervan) bepalen. Word bewust en kies bewust om niet te buigen aan het gevoel van onveiligheid, vooroordelen niet te volgen of mensen niet anders te behandelen dan dat je zelf behandeld wilt worden.

Wat mij dag op dag sterker maakt om niet te buigen, is het geloof dat we allemaal mensen zijn, dat we allemaal dat goede in ons hebben, en dat kunnen delen met de mensen onder ons. Dat er ouders zijn die hun kinderen bewust maken van het hokjesdenken in de maatschappij en van manieren om ermee om te gaan én het te veranderen, stap voor stap. Dat kinderen onbezonnen en vol zelfvertrouwen hun grenzen durven aangeven, als ouders daar in de opvoeding aandacht voor hebben. Dat ook volwassenen nog kunnen leren grenzen aangeven, ook al is het niet met datzelfde zelfvertrouwen, maar met des te meer effect.

Wij buigen niet. Voor niets of niemand. Maar reiken de hand om samen te strijden voor een wereld waarin mensen met alle respect handelen en behandelend worden, eenzelfde respect waarmee je zelf behandeld wilt worden. Wij buigen niet, maar heffen net het hoofd zodat we gezien worden en gehoord worden, zodat bewustzijn kan doordringen tot in alle lagen en alle niveau’s. Totdat vrouwen weer gezien worden als mensen die naast mannen staan en nergens anders. Wij buigen niet.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.