Persoonlijk: camouflage

Op een doodgewone donderdag ochtend had ik een doodgewoon gesprekje met mijn dochter in de badkamer, tijdens de ochtendrush. Het ging als volgt.

“Mama waarom doe jij eigenlijk elke dag die schmink op?”

“Tja … omdat ik al een beetje ouder wordt en rimpels krijg en met die schmink zie je dat niet meer zo hard.”

“Ahja dat is waar. Dan zie je er wel ineens kei jong uit.” (danku meid …)

“Seg mama, jij wordt wel echt oud he, jij bent al bijna oma!” (OMG)

“Ik word wel pas oma als jij of je zus kindjes krijgen he. Als jullie er ooit voor kiezen om kindjes te krijgen. Dat weet je nu nog niet”.

“Ik wil wel zeker een kindje mama, dat weet ik nu al. En dan wordt jij de oma … allee als je er dan nog bent he”. (slik)

“En als ik er niet meer ben, ga je toch zeker over die lieve oma vertellen aan hen?”

“Ja natuurlijk! Dan mogen ze weten dat jij de liefste van de hele wereld bent!”

Tot die tijd camoufleer ik wel gewoon dat ik ouder word. Want camoufleren is niet hetzelfde als negeren, of wel?


4 reacties op ‘Persoonlijk: camouflage

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.