Dit is geen ode aan de vader van mijn kinderen

Vorig jaar in de zomermaanden schreef ik een populaire blog over hoe mijn partner niet helpt in het huishouden en hoe ik dat helemaal ok vindt. Ik haalde de blog een tijdje geleden van onder het stof en ik kreeg nogal wat reacties van ouders die het daar helemaal mee eens waren, maar ook ouders die toch graag een eerlijkere verdeling van taken in het huishouden willen. Het blijft een actueel thema al merk ik dat in veel gezinnen ondertussen het tij aan het keren is. Opvoeden en huishoudelijke taken zijn niet langer alleen voor vrouwen. Het wordt meer en meer een gedeelde verantwoordelijkheid en ik vind dat niet meer dan normaal.


Wat zegt de natuur?

hand-sand-rock-creative-wood-photography-1122038-pxhere.comDe mens is een zoogdier, en meer bepaald een roedeldier. We zijn niet gemaakt om ons leven solitair te leven. We willen het liefst in een kudde leven. We zijn afhankelijk van elkaar, ook al willen we dat niet altijd. Uitspraken zoals ‘it takes a village to raise a child’ komen terug meer en meer op de voorgrond. En vroeger was dat ook zo, we leefden allemaal samen en zorgden voor elkaar en elkaars kinderen. In bepaalde stammen doen ze dit trouwens nog steeds. Door sedentair te gaan leven zijn we ons gaan vestigen in aparte huizen, en later door ons geografisch te kunnen verplaatsen over verre afstanden, zijn families ook meer en meer uit elkaar gegaan. Het principe van een ‘dorp’ vervaagde over de tijd en het opvoeden gebeurde meer en meer individueel, net zoals het huishouden. Maar in onze natuur zijn we niet gemaakt om het alleen te doen.


Een shift in het rollenpatroon

Vroeger leefden de mensen als jagers en verzamelaars. De mannen gingen jagen terwijl de vrouwen thuis bleven en bessen gingen plukken. Een duidelijke verdeling van de taken die later uitgroeide tot een welbekend rollenpatroon: de man ging werken en de vrouw bleef thuis aan de haard. He enige verschil was dat de vrouw nu alleen met haar kinderen rond die haard zat. En dat man niet meer dat perspectief van een dorp had om zijn vrouw aan af te spiegelen. Het eenzame leven maakte ons ook egoïstischer, niet enkel qua levensstijl maar ook in de omgang met anderen. We werden kritisch voor elkaar. We werden minder lief voor elkaar. En we gingen vergelijken, want het gras lijkt altijd groener aan de overkant.

IMG_20180820_154448

Een ander groot verschil is dat kinderen vroeger van kleins af aan betrokken werden bij alle taken, in het dorp. Ze hielpen mee op het veld, ze deden mee de was en andere zaken die nu eenmaal moesten gebeuren. En als ze het beu waren, gingen ze samen spelen. Jongens en meisjes waren gelijk. Iets wat in sommige stammen nu nog altijd gebeurt. Nu worden kinderen veel meer beschermd, zien ze enkel wat er bij hun thuis gebeurt en gaan ze naar school om te leren in plaats van dit zelfstandig te doen. Het kunstmatige rollenpatroon wordt op die manier versterkt, want uit onderzoek blijkt nu dat meisjes veel meer gebaat zijn met het schoolse systeem zoals wij het kennen. We kunnen natuurlijk niet naast de verschillen zien die het geslacht bepaalt, maar het rollenpatroon is weldegelijk cultureel bepaald.


De gezinnen anno 2018

mountain-village-1941621_1920Het is lang heel normaal geweest dat de vrouw thuis bleef om voor de kinderen te zorgen (in nature zijn we meer het zorgzame type), en is het ook maar normaal dat de vrouw het huishouden managed terwijl de man gaat werken voor de kost. Maar zonder dat ‘dorp’ blijk deze situatie toch onhoudbaar. Wat maakt dat wij als vrouwen geen kostwinnaar kunnen zijn en toch die verzorgende rol op ons kunnen nemen?  Waarom maakt de huidige economie het haast onmogelijk om je werk te combineren met een gezin? Waarom worden vaders die ouderschapsverlof opnemen soms bekritiseerd? En waarom kunnen vaders geen huisvaders zijn? De cultuur maakt dat we niet langer in die ‘jagers en verzamelaars’ maatschappij leven, maar de natuur vraagt de mens om samen te leven.

Hoe kunnen we als gezin cultuur en natuur terug op elkaar afstemmen om ons leven meer in balans te brengen en dus ook onze mentale gezondheid?


Teamwork for the win!

Als we kijken naar de toekomst voor onze kinderen, is een leven waarbij alle huishoudelijke en verzorgende taken op de vrouw vallen, onhoudbaar. We creëren een maatschappij waarin we terug veraf staan van gelijkwaardigheid, en waarin emancipatie terug broodnodig lijkt. Ik zeg bewust gelijkwaardigheid en niet gelijkheid, omdat ik ervan overtuig ben dat ieder de taken op zich kan nemen volgens kennis en kunnen, en niet perse volgens een zuiver gelijke verdeling. Die verdeling bepaal je namelijk zelf, samen met alle leden van je gezin. De verdeling zal ook evolueren zoals je gezin evolueert. Ieder, ook de kinderen, hebben daarin een belangrijke stem. En ieder heeft het recht om zich ‘goed’ te kunnen voelen bij de verdeling.

Evenwicht in het leven wordt niet bepaald door het kwantitatieve maar wel door het kwalitatieve en door rekening te houden met elkaar.

hands-2847508_1920

Als ik naar ons gezin kijk, dan zie ik teamwerk: zowel mijn man als ik gaan voltijds werken. Zowel mijn man als ik zorgen voor de kinderen (en nee, we babysitten niet). Zowel mijn man als ik doen het huishouden. In sommige dingen is hij beter dan ik, in andere dingen ben ik beter dan hij, die individuele verschillen kan je niet ontkennen, en dat heeft niets te maken met ‘het man zijn’ of ‘het vrouw zijn’. In ons gezin zijn we gelijkwaardige partners, die elkaar aanvullen en elkaars balans evenredig houden.

Dit is daarom geen ode aan de vader van mijn kinderen. Ik hoef hem niet te bedanken om ook voor de kinderen te zorgen, of om ook eens te stofzuigen. Ik moet hem daarentegen wel bedanken om het leven met mij te willen delen. Ik zou het echt niet anders willen.


Hoe zijn de taken bij jullie verdeeld? Ben je zelf blij met die verdeling?

 

Lees ook:

Stop met vergelijken, laten we samen ouderen!

Mijn partner helpt me niet in het huishouden en dat vind ik prima

Dromen van een ‘hippie 2.0’-generatie

 


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.