Dromen van een ‘hippie 2.0’-generatie

Flowerpower. World peace. Ronde kring gesprekken. Samen de wereld zien. Als 1 familie zorgen voor elkaar. Die hippie beweging uit de jaren 60 had dat zo slecht nog niet bekeken. Vandaag zien we in plaats van bloemen vooral politiekers aan de macht, heeft de vrede plaats gemaakt voor terrorisme en onverdraagzaamheid, trekken we ons massaal individueel terug tussen onze eigen 4 muren en moeten we maar onze eigen boontjes doppen. Wordt het stilaan tijd voor een nieuwe hippie generatie om de bloemen en vrede terug de plaats te geven die ze verdienen in deze wereld? 

De laatste weken kon ik het nog moeilijk loslaten: wat voor toekomst ligt er in het verschiet voor mijn kinderen? De vluchtelingenproblematiek, mensen die verdrinken omdat ze nergens welkom zijn, terroristische acties die onschuldige slachtoffers maken, kernwapens die wel of niet ontwikkeld worden, vredesverdragen die ontbonden worden … Mensen die steeds grimmiger reageren op elkaar, zelfs politiekers die zonder respect praten over andere mensen. Ik schreef al eerder een brief aan Bart De Wever omdat ik me zorgen maakte over de empathie en menselijkheid in het beleid dat gevoerd wordt. Omdat ik me zorgen maakte over de evolutie in onze maatschappij. En vooral omdat ik geen kinderen gekregen heb om ze te laten opgroeien tot individuele egoïstische en haatdragende mensen.

De taboe van onze tijd

IMG_20180427_141719De onrust in mijn hoofd broeit al langer dan die paar weken en reikt ook verder dan een politiek beleid of migratiesysteem dat mijn hoofd vol vraagtekens achter laat. Het gaat tot aan de kern van ons bestaan: het mens zijn, onze (verloren) voeling met de natuur, het onderdrukken van emoties en het verliezen van respect voor onze omgeving. Ons hersenvolume en bijbehorende technologische vooruitgang hebben ons ver gebracht, maar brachten ons ook ver van wat we in nature zijn: dieren die geboren worden en sterven, clandieren, draagdieren, mensen. Veel is taboe geworden: we kunnen niet meer bevallen zonder pijn of medische ingrepen, we kunnen niet meer praten over de dood, er is geen plaats meer voor emoties zonder een psycholoog te moeten raadplegen, er is geen plaats meer voor geweldloze communicatie, zelfs opvoeden doen we met straffen en dreigen. Wist je dat er heel veel artsen afstuderen (in alle specialismen) die op al die jaren geen enkele patiënt hebben zien sterven? Onze generatie is op het verste punt gekomen ooit van alles wat ons mensen maakt, en niemand slaat een noodkreet. Je zou voor minder doemdenken en ongelukkig worden.

De hippies van onze tijd

20170610_212335Toch zie je her en der in ‘uithoeken’ van onze maatschappij dat het anders kan. Mensen die bewust bezig zijn met minder vervuiling, minder verbruik, minder consumptie, meer samenwonen, natuurlijk bevallen, dragen, wasbaar luieren, natuurlijk opvoeden, vegetarisch/veganistisch eten. Die zich bewust afzetten van de ‘mainstream’. Hoewel ze nog vaak met de vinger gewezen worden omdat ze ‘precies zoals de hippie’s’ doen, zie je toch dat bepaalde ideeën ook hun weg vinden naar de mainstream. Denk maar aan mei plastiekvrij, vegetarische donderdag, het heropleven van de kringwinkels, allerhande co-housing projecten, … Hoewel het beleid nog ver af staat van deze ideeën, merk je toch stilaan, traag en gestaag, een shift die ons terug wat dichter bij de natuur en bij duurzame maatschappij kan brengen.

Flowers and world peace

Hoewel ik me zorgen maak om de kilheid en hardheid van onze maatschappij, over de manier waarmee we andere mensen tegenwoordig afwijzen/uitwijzen, over het gebrek aan respect en medeleven, voel ik ook nog vaak de liefde hangen die ons mild en  succesvol maakt. Alles wat de natuur voor ons voorzien heeft is grenzenloos. Het is het verstand van de mens dat overal grenzen ging trekken: normaal vs. abnormaal, wij vs. zij, … Ik hoop dat datzelfde verstand nu ook weer gebruikt zal worden om de wereld opnieuw een warmere plek te maken waar onze kinderen en diens kinderen veilig kunnen opgroeien. Laten we die belangrijke lessen uit ons verleden, uit onze geschiedenis die ons gevormd heeft, ook wijs gebruiken: laat liefde en vrede zegevieren, niet haat en kilheid. Laten we terug samen aan 1 zeel trekken, als een stam die voor elkaar zorgt op de momenten dat het moeilijk gaat, dat verdriet ons meester maakt, dat we elkaar nodig hebben. Laten we terug bloemen in ons haar steken, mekaar een schouderklopje geven en de fouten vergeten die we allemaal maken op een slechte dag. Laten we elkaar het goede voorbeeld geven en vooral laten we mild zijn voor elkaar want het is ons verstand en onze emoties die ons onderscheiden van elke andere levende soort hier op Aarde. Laat dat tegelijkertijd onze zwakte en onze sterkte zijn. Laten we met zen allen terug de hippie uithangen, de vredespijp roken en gelukkig zijn. Wat is anders ons doel hier op Aarde?

john-lennon-487033_960_720.jpg


2 reacties op ‘Dromen van een ‘hippie 2.0’-generatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.