6 jaar mama, 6 lessen die ik leerde

In december werd onze Nora 6 jaar. Wat een mijlpaal. Ik mag mezelf al 6 jaar (en 9 maanden) mama noemen. 6 jaar … het lijkt een eeuwigheid. Ik kan me eerlijk gezegd nog moeilijk een leven voorstellen zonder die rol. Het is vaak allesoverheersend maar ook zo voldoenend. Na 6 jaar maak ik een kleine roundup van de dingen die ik leerde in onze zoektocht en de belangrijkste levenslessen die ik meekreeg van mijn dochter.

Les 1: de essentie van onvoorwaardelijke liefde en nabijheid

IMG_20171105_174157

De basis van elke ouder kind liefde. Ik wil dan ook graag aan mijn kinderen tonen hoe onvoorwaardelijk mijn liefde voor hen is. Hoe onvoorwaardelijk graag ik hen zie, zonder dat ze aan bepaalde voorwaarden moeten voldoen. Ook als ik boos ben, blijf ik hen graag zien, ook als ze mij pijn doen zie ik hen nog altijd graag. Dat was voor mij de grootste zoektocht. De kennismaking met attachment parenting (of natuurlijk ouderschap) en dus nabijheid door onder andere borstvoeding en dragen heeft mij daar zeker in geholpen. Nu Nora ouder wordt, moeten we andere manieren zoeken om met conflicten om te gaan. De grootste troef daar is respect voor elkaars gevoelens en communicatie. Ik wil me graag verder verdiepen in geweldloos communiceren, dat is voor mij de uitdaging voor de komende tijd.

Les 2: Relativeer … een kapot glas is het einde van de wereld niet

IMG_20171217_205128_753Je leven verandert met kinderen. Je prioriteiten veranderen. Een spik en span huis was na het krijgen van kinderen nog het minste van mijn zorgen. Als alles maar goed gaat met mijn kinderen. Een vlek op het nieuwe tafellaken? Ach ja, is dat echt zo erg? Het missen van een avondje uit, dat overleef ik ook wel. Modder in huis, dat kuisen we dan samen op. Bij elke daad die ik vroeger onoverkomelijk vond, denk ik nu of het dan echt wel de moeite is om daar ruzie over de maken. Als mijn dochter iets laat vallen voelt ze zich echt wel schuldig. Ik vertel haar natuurlijk wel dat ik het jammer vind dat het stuk is en dat ik er best verdrietig om ben, maar dat we het ook samen kunnen opkuisen. Ik ben daarin veel zachter geworden, we zoeken samen naar oplossingen. En als dat niet lukt, heb ik nog altijd een glas witte wijn of stuk chocolade achter de hand 😉

Les 3: Straffen helpt niet

Dat hadden mijn man en ik al snel begrepen. Met straffen en belonen komen we niet uit waar we willen uitkomen. We willen dat onze kinderen zelfvertrouwen krijgen en leren om dingen te doen voor zichzelf. Met straffen en belonen bereik je vaak het tegenovergestelde. Je kind leert dingen te doen voor iemand anders. Want door veel te straffen en belonen krijgt je zelfvertrouwen op lange termijn een deuk: dan ben je  (onbewust) op zoek naar bevestiging buiten jezelf en laat je veel van je geluk afhangen door wat anderen zeggen en denken. Hoe pakken wij conflicten dan wel aan? Met communicatie, met duidelijke grenzen, met samen oplossingen zoeken en met heel veel knuffelen!!

Les 4: Leer jezelf kennen

2016-05-14 19.56.26

Dat is voor mij persoonlijk de beste les geweest. De les in de zoektocht naar mezelf. Het begon allemaal met een uitdaging: stop met roepen tegen je kind. Dat was het begin van ons avontuur naar meer verbondenheid, meer authenticiteit en meer autonomie. Ik heb in die 6 jaar veel hoekjes en kantjes van mezelf ontdekt en wat bijgeschaafd. Het was soms hard, soms bijna onoverkomelijk en soms gewoon mooi. Ik ben ervan overtuigd dat  iedereen gewoon de beste ouder is die hij kan zijn, en dat je kind dat beste uit jezelf kan halen. Ik heb mezelf de laatste 6 jaar toch ook enorm zien groeien als ouder, een paar concrete tips vind je hier.

Les 5: Volg je kind

IMG_9511In het begin was ik ervan overtuigd dat een ouder zelf het pad voor zijn kinderen kan uitstippelen. Maar hoe meer ik erover nadacht, hoe minder ik daarvan overtuigd was. Als wij vrije keuze zo hoog in het vaandel dragen, waarom dan niet voor onze kinderen? Bovendien was Nora ook een kind met een sterke wil (van wie zou ze dat hebben?) en zo vond ik snel mijn weg in autonomie-ondersteunend opvoeden. Terwijl mijn eerste kind nog boos werd om de ‘zelluf doen!”, hoor ik onze jongste gewoon ‘k’ook is’ zeggen. Ik kom alleen tussen als ze er zelf niet uit geraken of actief om hulp vragen, voor de rest mogen ze alles minstens zelf proberen. Ook conflicten onderling laat ik hen zoveel en zo goed mogelijk zelf oplossen. Dat werkt heel erg goed in dit huishouden, alleen dat zelf opruimen laat soms als wel eens de wensen over, haha.

Les 6: Let it go

Loslaten. Van baby af. Het moeilijkste wat er is als ouder. Ontwikkelen op tempo van het kind. Maar altijd er zijn zodat ze terug kunnen naar dat veilige nest en die warme vleugels. Hoe pijnlijk het soms ook is dat je kind je plots niet meer nodig heeft, hoe mooi het ook is dat ze zichzelf beter leren kennen, zelf dingen kunnen oplossen en ook genieten van die vrijheid. Elsa loopt hier elke dag rond (Nora zit daar dan ergens onder), en herinnert me er ook elke dag aan dat kinderen van baby af gewoon zoeken naar zichzelf en wat het leven hen te bieden heeft. Ik wil hen graag doen geloven dat ze veel zelf kunnen bepalen van dat leven en dat ze vrij zijn in hun denken en handelen. Ze leren gedijen in groep en tussen mensen, maar mogen best trouw zijn aan zichzelf en hun eigen gedachtegoed.

IMG_20171230_144134

Of zoals Elsa al zong:

Ik ga op zoek naar wie ik ben
Verleg de grenzen die ik ken
Geen goed of fout geldt hier voor mij
Ik ben vrij`


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.