Hoe kan ik mezelf doen groeien als ouder? Een paar concrete tips.

Ouderschap is hip. Er wordt deze dagen veel geschreven en gezegd over ouderschap. De ene wil het altijd maar beter en zelfs gewoon perfect doen, de andere laat alles hangen en vindt wat hij of zij doet maar goed genoeg. Maar is dat wel zo?

Mother-Child_face_to_face.jpg

Je kan je inspiratie halen bij verschillende stijlen van ouderschap: attachment parenting, gentle parenting, aware parenting, … Je kan technieken toepassen zoals de ‘no cry sleep solution’ of ‘natuurlijke consequenties’. Of je kan gewoon maar doen wat je denkt dat goed is. Er zijn veel voorstanders van een nieuwe manier van opvoeden, van een meer natuurlijke weg. Maar er zijn ook veel tegenstanders van alles wat met strekkingen, stijlen en tecknieken rond ouderschap te maken heeft. Niemand wordt graag op de vingers gekeken: ‘hoe doe jij dat?’, ‘zou je niet beter… ‘, ‘oh nee wij doen …’. Er wordt ook wat afgeschreven over de ‘mommy wars’, ‘de ploetermoeders’, ‘de moederpolitie’, … Toch denk ik dat we zelf best kritisch naar onze eigen manieren van opvoeden mogen kijken. Zonder te oordelen. Zonder respect te verliezen. Zelf even reflecteren over jezelf als ouder. Gewoon om beter te worden in wat je doet. En gewoon omdat je dat ZELF wil. Niet omdat anderen zeggen wat je moet doen. Daarom deze post, lekker even binnenkijken in mijn hoofd en een paar trucjes delen om aan zelfreflectie te doen en van jezelf een betere ouder te maken.

Voor je verder leest, denk even na over dit:

Hoe voel jij je bij het ouderschap? Ben je tevreden met hoe je je kinderen behandelt? Voel je je goed bij de dingen die je wel of net niet doet?

Denk je soms toch ‘aaah dat had ik misschien anders moeten aanpakken’, ‘nee, zo wil ik het in de toekomst niet meer doen’. Op welke momenten is dat?

Waar wil je naartoe? Waar leg je voor jezelf de lat? (niet te hoog?)

Waar leg ik mijn lat?

Als ouder heb je voor jezelf  bepaalde doelen voor ogen.

‘ik wil dat mijn kinderen gelukkig zijn’. ‘ik hoop dat ze later niets te kort komen’. ‘ik wil dat ze later meer zelfvertrouwen hebben dan ik’.

Het is ok om die doelen te hebben. Maar staar je er niet blind op. Bepaal voor jezelf hoe hoog de lat ligt en leg ze niet buiten bereik. Dat geldt trouwens voor alles in het leven. Daag jezelf uit maar maak het niet onmogelijk want dan ben je nooit bevredigd en ook nooit gelukkig.

Mijn persoonlijke doelen in het opvoeden:

Kinderen die doen wat ze graag doen.

Kinderen die vrij kunnen leven

Een veilige basis voor mijn kinderen

parenting-736384_960_720.jpg

Wat zijn mijn alarmsignalen?

Op sommige momenten voel je je ‘on top of it’. Maar op andere momenten ben je echt de moeder die je nooit wou zijn. Dat is helemaal ok. Je kan niet altijd alles perfect hebben. Fouten maken mag. Nee moet. Kinderen mogen gerust zien dat wij fouten maken. Fouten zijn de eerste stap in een leerproces en dus best belangrijk. Na het maken van de fouten komt de zelfreflectie:

‘Wat ging er mis? Wat triggerde mij om zo te reageren? Hoe ging ik hier als kind mee om en kan ik dit misschien linken?’

Maak een lijstje van alarmsignalen zodat je weet wanneer er een valkuil komt of wanneer je extra moet opletten. Eens je dat door hebt, kan je beginnen om reacties en gedrag te veranderen. Stilletjes aan kan je anders gaan reageren op moeilijke situaties, en evolueren naar een stijl waarbij je je als ouder comfortabel voelt.

Mijn persoonlijke alarmsignalen:

Stress, vermoeidheid en tijdsdruk

Herkenbare situaties uit mijn jeugd

Te erg gefixeerd zijn op mijn eigen doel

3 vragen die me helpen om gepast te reageren op het gedrag van mijn kinderen

Wanneer ik in een ‘moeilijke’ situatie kom, zo eentje waarbij je voelt dat je de controle over jezelf gaat verliezen, probeer ik mezelf altijd even tot de orde te roepen met deze vragen:

Wat maakt dat ik hier lastig van wordt? Wat is het alarmsignaal? 

Wat is de achterliggende nood van mijn kind en hoe kan ik eraan voldoen?

Hoe zou ik in de plaats van mijn kind zelf behandeld willen worden in deze situatie?

20235850231_ff65cac302_b.jpg

 

Oefening baart kunst

Last but not least, geef jezelf de tijd om te groeien in je reacties en gedrag naar je kinderen toe. Oefen in kleine stapjes; je zal merken dat nieuwe technieken je steeds beter af zullen gaan en dat je kinderen er ook steeds beter op zullen reageren. Wees je er bewust van dat je nog steeds fouten zal en mag maken. Wees niet te streng voor jezelf. Je kan het niet altijd perfect en vlekkeloos doen als ouder. Geef jezelf krediet om te leren van je fouten en je kinderen.

En zeker ook niet vergeten te zorgen voor voldoende vocht en voeding; ook ouders hebben genoeg grondstoffen nodig om goed te groeien en stevig te wortelen in hun ouderschap. Schol! 🙂

 


4 reacties op ‘Hoe kan ik mezelf doen groeien als ouder? Een paar concrete tips.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.